Advertisement

email_18_animated.gif
مشتاقانه منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم
manager.khuzestanclub@gmail.com
نام کاربری

کلمه عبور

مرا به ياد داشته باش
فراموش کردن کلمه عبور
ثبت نام نكرده ايد؟ عضویت

صفحه اصلی arrow مقالات arrow عمومی arrow ونداليسم (يادگار نويسي روي آثار تاريخي)
ونداليسم (يادگار نويسي روي آثار تاريخي) چاپ ارسال به دوست
۰۱ آذر ۱۳۸۹
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ در حالي که در عموم کشورهاي توريست‌پذير رقم قابل توجهي از درآمد دولت از طريق گردشگري داخلي و خارجي و بازديد 

خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ در حالي که در عموم کشورهاي توريست‌پذير رقم قابل توجهي از درآمد دولت از طريق گردشگري داخلي و خارجي و بازديد آنها از بناها و آثار تاريخي تامين مي شود، اما درايران نه تنها شاهد اين رقم نيستيم بلکه به دليل عدم ارزش‌گذاري و اهميت ندادن به ميراث فرهنگي با برخوردهايي از قبيل کنده کاري و ياديگاري نويسي در مهمترين آثار تاريخي خود نيز مواجه‌ايم.

 

به گزارش CHN اگر از آثار و بناهاي تاريخي و باستاني حتي براي يکبار هم ديدن کرده باشيد قطعا با يادگاري‌ها و تاريخ‌هاي متفاوت مواجه شده‌ايد. پديده‌اي که امروزه تحت عنوان ونداليسم از آن نام مي برند. در واقع ونداليسم به معناي تخريب کنترل نشده  اشيا و آثار فرهنگي باارزش يا اموال عمومي است که يک ناهنجاري اجتماعي به حساب مي‌آيد و دلايل متعددي براي آن عنوان مي کنند. در اين ميان سوالي که پيش مي آيد اينست که آيا تعداد زيادي از افراد که روي آثار تاريخي و باستاني يادگاري مي نويسند دچار ناهنجاري رواني هستند و يا اينکه علت‌هاي ديگري را شامل مي‌شود اين پرسشي است که جامعه‌شناسان و روان‌شناسان بايد به آن پاسخ دهند.

 

آموزش در تمامي سطوح؛ از مدرسه تا جامعه

محمود استيفا جامعه‌شناس و پژوهشگر در اين رابطه به CHN گفت: افرادي که از آثار باستاني ديدن مي‌کنند در واقع چند دسته هستند. يک دسته کساني که باشناخت کافي و مطالعه از اين امکان بازديد مي‌کنند و دسته کساني که به صورت گذري و بدون آگاهي تنها به اين منظور که اگر روزي روزگاري آشنايي گذرش به آن مکان افتاد اسم آنها را ببيند سفر مي‌کنند، در واقع با اين حرکت مي‌خواهند تنها ردپايي از خود به جا بگذارند.

 

وي نقش آموزش در جامعه را از طريق مجراي صحيح بسيار مهم دانست و افزود: «چرا که آموزش از طريق مدرسه و معلمان کفايت نمي‌کند بسياري از دانش آموزان عمل پدر و مادر را در خانواده حجت مي‌دانند. در واقع عدم آگاهي افراد نشات گرفته از عدم آموزش صحيح است.

 

وي يادآور شد: «سواي دانش‌آموزان که بايد به صورت دوره‌اي و در روزهاي معين و به صورت گروه‌هاي کوچک در موزه‌ها حتي بايد داشتن فاصله صحيح از آثار را ياد بگيرند، بزرگسالان هم بايد از آموزش برخوردار شوند چرا که بعد آموزشي ما در ارتباط با آثار فرهنگي و باستاني بسيار پايين است و اين وظيفه متوليان و مسئولين امر در حوزه ميراث فرهنگي است که بايد بخش اطلاع رساني را جدي بگيرند.

 

استيفا کنترل صحيح و در اختيار گذاشتن امکانات از سوي متوليان را تنها راهکار ممکن دانست و تصريح کرد: «موزه‌ها با اعلام آمادگي و کنترل صحيح و در اختيار گذاشتن امکانات مي‌توانند اين امکان را ايجاد کنند تا دانش‌آموزاني که به صورت گروهي بازديد مي‌کنند آموزش را در آن‌ها نهادينه کنند. در اين ميان حتي نگهباني که از بناها حفاظت مي‌کند و موزه داري که در موزه ها تاريخ را تشريح مي‌کند بايد به گونه اي اطلاعات و آموزش را انتقال دهد تا باعث جذب بازديد کننده شود به طوري که بکار بردن واژه‌ها و القاي صحيح آنها و پرهيز از دستورات منفي در بعد رفتاري مخاطبان بسيار تاثير گذار است.

 

همچنين "عليرضا شايان‌مهر" جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، هويت ملي و جمعي را در بروز اين رفتار مهم مي‌داند و به CHN مي‌گويد: «بازشناسي هويت‌هاي ملي و جمعي در ميراث فرهنگي بسيار مهم است که در اين زمينه کار چنداني انجام نشده است. کساني که روي آثار تاريخي يادگاري مي‌نويسند در واقع با مقوله ميراث فرهنگي و ملي آشنا نيستند و ارزش آنها را نمي‌دانند به طوري که زماني که با اين دسته ميراث برخورد مي‌کنند به صورت فردي برخورد مي‌کنند و شخصيت خود را بروز مي‌دهند.

 

وي ادامه داد: «فرد عضوي از جامعه است و جايگاه آن در فعاليت‌هاي اجتماعي مشخص است. به طوري که با فعاليت‌هاي جمعي و ارزش‌هاي فرهنگي کاملا آشناست و مي‌داند که در مقابل اثري قرار گرفته که متعلق به جامعه است. اما فردي که فارغ ازجمع است به محض اينکه با آثار تاريخي مواجه مي‌شود مي‌خواهد به نوعي خود را در جمع بازشناسي و معنا کند.

 

نصبت تابلوي يادگاري براي يادگاري نويسان

بسياري از کارشناسان و جامعه‌شناسان و همچنين روان‌شناسان براين عقيده‌اند که با نصب تابلوهاي بزرگ در کنار بنا و آثار باستاني مي‌توانند از يادگاري‌نويسي و کنده‌کاري جلوگيري کرد.

هميچنين گنجينه‌اي از نظرات خواهد بود که چه تعداد مراجعه کننده با چه اهدافي به آن مکان رفته‌اند و البته يک روش آمار از بازديد کنندگان، چرا که دراين ايران آمارهاي داده شده هيچ گاه از صحت برخوردار نبوده است.

 

«حميد رضا قنبري»، روانشناس و استاد دانشگاه نيز قسمت عمده‌اي واکنش افراد در برخورد با آثار تاريخي را مسائل رواني و بروز ناخودآگاه افراد در موقعيت هاي مختلف عنوان کرد و گفت: «حکاکي کردن و نوشتن يادگاري روي آثار تاريخي در واقع به جنبه رواني افراد باز مي‌گردد؛ چرا که در ناخودآگاه جمعي بشر کندن آثار وجود دارد.»

وي مي‌گويد: «اين دسته از افراد به دليل نداشتن آموزش در مواجه با آثار خودش را جزء بزرگتري از آن اثر قرار مي‌دهند و با کاهش تنش و هيجان در واقع خودش را جزء آن اثر ثبت و امضا مي‌کند. البته هستند کساني که با آموزش مناسب وقتي با آثار تاريخي و باستاني برخورد مي‌کنند به جاي نوشتن يادگاري عکس مي‌گيرند و در وبلاگشان ثبت مي‌کنند.»

 

وي افزود: «افرادي که از اعتماد به نفس و عزت نفس کمتري برخوردارند با اينگونه واکنش‌ها چسبندگي رواني ايجاد مي‌کنند تا کمتري خود را بپوشانند. در واقع آثار و بناهاي باستاني يکي از راه‌هايي است براي افرادي که نيازهاي دروني آنها ارضا نشده و به محض برخورد با اين آثار بروز داده مي‌شود.»

 

وي در پاسخ به اين پرسش که واکنش اين افراد در کشورهاي ديگر به چه صورت است به خبرنگار CHN گفت: «همين افراد اگر در کشورهاي ديگر بروند همين واکنش را انجام مي‌دهند و فقط نمادهاي آن فرق مي کند. ممکن است به جاي نوشتن اسم خود و درج تاريخ بنويسد خليج هميشه فارس.»

 

قنبري فرهنگسازي را ازجمله راهکار مناسب دانست و افزود: «فرهنگسازي تنها نبايد جنبه آموزشي داشته باشد بلکه بايد به پرورش هم منجر شود. آموزش تنها زماني عميق و نهادينه خواهد شد که رشد پرورشي پيدا کند. در اين ميان متوليان ميراث فرهنگي به عنوان کارگذار فرهنگي در اماکني که تخريب‌پذيري آن بيشتر است با نصب ديوار نمادين مي‌توانند از اين اتفاق جلوگيري کنند به اين ترتيب اگر به جاي تابلوي يادگاري ننويسيد يا دست نزنيد تابلويي قرار دهند تا مردم حضور خود را ثبت کنند.

 

وي همچنين يکي از راهکارهاي حفظ و نگهداري از ميراث فرهنگي و باستاني را نقش کتاب‌هاي تاريخي دانست و گفت: «با اضافه کردن بخشي با عنوان آموزش‌هاي حفظ و نگهداري از ميراث فرهنگي در کتاب هاي تاريخ دانش آموزان مي توان دانش آموزان را با اين مقوله آشنا کرد همچنين نوع پيام بسيار مهم است. به جاي استفاده از جملات بازدارنده و دستوري از جمله هايي استفاده شود که غيرمستقيم و خبري باشد.

 مريم جليلوند

 

 

 

 


یادداشت های بازدیدکنندگان



Copyright 2008, Khuzestanclub.org All rights Reserved