Advertisement
اطلاعیه عمومی

  اعضاي محترم موسسه و خوزستانيهاي گرامی؛ 
 
موسسه  فرهنگی ، ورزشی و خدماتی خوزستانیهای مقیم استان تهران آمادگی دارد خدمات ذیل را ارائه نماید ، لطفآ برای پیشرفت موسسه همکاری و اطلاع رسانی نمائید.

 برای پیشرفت موسسه همکاری و اطلاع رسانی نمائید:

1-       تیمداری ورزشی (فوتبال، فوتسال ، کوهنوردی ، شطرنج  ، بسکتبال ، پارا گلایدر )

2-       تهیه لوازم ورزشی

3-       آموزش نقاشی و انجام سفارشات نقاشی در سبک رئال و چهره

4-       تهیه فیلم های تبلیغاتی و مستند

5-       انجام تئاتر  های نمایشی

6-       پیمان مدیریت امور فرهنگی ، هنری

7-       فروش آثار فرهنگی ،هنری و علمی خوزستانی ها

8-       مشاوره مالی ، اعتباری

9-       خدمات امور بیمه ای

10-   خدمات  امور حقوقی

11-   خدمات فنی اداری ، مسکونی

12-   تور های گردشگری , زیارتی

13-   مطالعه ، مشاور ه ، نظارت  و پیمان مدیریت در پرو ژه های کشاورزی، صنعت و خدمات (شرکت مهندسین مشاور اوجستان آسیا)

14-   مشاوره در علوم میراث فرهنگی 

15-   مشاوره  در علوم محیط زیست

16-   مشاوره  حسابرسی  ، مالیاتی

17-   مشاوره  امور بازرگانی

18-   پذیرش آگهی از طریق سایت و sms  گروهی 

مدیریت روابط عمومی موسسه

صفحه اصلی
آشنایی با موسسه
درباره استان خوزستان
اخبار استان خوزستان
اخبار مدیریت های ستادی
اخبار مدیریت های اجرائی
گالری تصاویر
سلامت
مقالات
خواندني ها
سرگرمي
پیوند ها
جستجوی پیشرفته
تماس با ما
بايگاني
تماس با ما

email_18_animated.gif
مشتاقانه منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم
manager.khuzestanclub@gmail.com
نام کاربری

کلمه عبور

مرا به ياد داشته باش
فراموش کردن کلمه عبور
ثبت نام نكرده ايد؟ عضویت

صفحه اصلی arrow عمومی arrow توانمند سازی جوامع محلی با میراث فرهنگی و گردشگری
توانمند سازی جوامع محلی با میراث فرهنگی و گردشگری چاپ ارسال به دوست
۱۶ تير ۱۳۹۴
مجتبی گهستونی: من سفرهای بی شماری در طول سال به نقاط مختلف استان خوزستان داشته 

ام. از این شهر به آن آبادی. از این خانه به آن برزن. از این زمین کشاورزی به آن باغ. آدم های مختلفی را در مدت زمان سفر می بینم. کشاورز، دامدار، بقال، کارگر، کارمند و بیکار. همه آنهایی را که می بینم یا در طبیعت زندگی می کنند یا زاده طبیعت هستند و یا زاده شهر و آنجا بزرگ شدند. آنچه که در خوزستان دیده ام سراسر نعمت و جاذبه است. کاری به اینگه دیگر نقاط کشور از خوزستان برخوردار هستند یا نه ندارم فقط حرف من این است که خوزستان "غنی" اما "فقیر" است.


به هر روی اگر بپذیریم که کشور ما فاقد برنامه ریزی بر اساس توسعه پایدار است باید از این پس ظرفیت‌های هر منطقه برای توسعه شناسایی شود. توانمندسازی جوامع محلی برای حفظ فرهنگ و ظرفیت‌های موجود در هر منطقه است که در نتیجه به وجود آمدن انقلاب صنعتی،بروز خرده فرهنگ‌ها و به وجود آمدن کلان شهرها و مسایلی از این دست در هم ادغام شدند.

هر موقع با دوستان گردشگر و دوستدار میراث فرهنگی قدم به مناطق مختلف خوزستان می گذاریم و عقب ماندگی ها و البته توانمندی هایش را می بینیم به این نکته می اندیشیم که در ایجاد زیرساخت‌های لازم در توسعه گردشگری یک منطقه و یا ایجاد اشتغال در آن باید جنبه‌های مختلف و ظرفیت‌های موجود بررسی و سرمایه‌گذاری دارای توجیه اقتصادی باشد.

آنچه که حائز اهمیت است اینکه باید در حوزه پژوهش و برخورد علمی با این موضوع تلاش بیشتری انجام شود. مثلا در حوزه صنایع دستی روستایی برای تولید یک محصول پروسه‌های مختلفی سپری می‌شود که برای توسعه این بخش باید جوانب مختلف آن بررسی شود. اما توسعه روستاها و ایجاد اشتغال پایدار نیازمند وجود زنجیره واحد و تدوین برنامه متمرکز است. با این حال آموزش و ارتقای مهارت‌های فنی و حرفه‌ای زمانی خود را نشان می‌دهد که همه دستگاه‌ها با شناسایی ظرفیت‌های یک منطقه در توسعه پایدار آن نقش داشته باشند.

به صورت خیلی شفاف باید اعتراف کنم که در خوزستان به هیچ وجه برنامه ریزی همراه با آینده نگری برای توانمندسازی به منظور ایجاد اشتغال و رفع فقر و همچنین توسعه فرهنگی وجود ندارد.

شاید این پرسش به وجود بیاید که چگونه می‌توانیم اشتغال و درآمد را به دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین مناطق ببریم و قدرت و اعتماد به نفس را برای همگان به همراه بیاوریم تا خود درباره سرنوشت خویش تصمیم بگیرند؟ به گفته کارشناسان گردشگری اجتماع‌محور یکی از بهترین پاسخ‌ها و راهکارها در این زمینه باشد. اگرچه گردشگری پایدار باعث ترویج مشارکت جامعه محلی و بهبود کیفیت زندگی برای همه می‌شود، رویکرد بالا به پایین آن در توانمندسازی نامتعادل ذی‌نفعان، به مانعی برای مشارکت همکاری‌جویانه جامعه محلی تبدیل می‌شود. میزان مشارکت مردم ارتباط نزدیکی با ساختار و توزیع قدرت بین اعضای جامعه دارد، بنابراین موفقیت هرگونه تلاش برای کاهش فقر به چارچوب نهادی، حقوقی و سیاسی موجود وابسته است.

گاهی فکر می کنم واقعا اگر اراده ای برای توانمنتسازی جوامع محلی خوزستان وجود ندارد حتما باید پای نهادهای مشارکتی و حمایتی بین المللی پیش کشیده شود تا تحولی رخ دهد. اگر سفری به جزیره قشم و بازدید از روستای شیب‌دراز داشته باشید با روستایی مواجه می شوید که به لطف کوشش‌های سمن‌ها و کمک‌های برنامه عمران سازمان ملل (UNDP) توانسته است به الگویی موفق برای حفاظت از محیط‌ زیست و نیز توانمندسازی زنان تبدیل شود. روستای شیب‌دراز به‌دلیل تخم‌گذاری لاک‌پشت‌ها معروف شده است. در محدوده این روستا لاک‌پشت‌ها از گذشته‌های دور تخم‌گذاری داشتند اما اهالی، این تخم‌ها‌ را برای تغذیه استفاده می‌کردند. نسل این‌گونه لاک‌پشت درحال انقراض بود و باید کاری صورت می‌‌گرفت. در اینجا بود که گردشگری اجتماع‌ محور و توانمندسازی مردم محلی به کمک آمد.

در ابتدای امر تذکر به روستاییان که از خوردن تخم لاک‌پشت خودداری کنند چون نسل این نوع لاک‌پشت در حال منقرض‌شدن است راه به جایی نبرد. پس اعضای انجمن‌های مردم‌نهاد در حوزه طبیعت‌گردی (اکوتوریسم) از تهران آمدند و روستاییان را تشویق کردند به جای خوردن تخم لاک‌پشت به مراقبت آنها کمک کنند و در ازای آن پول بگیرند. این‌گونه بود که خیلی زود مواظبت از لاک‌‌پشت‌ها به هنجار تبدیل ‌شد. خبر تخم‌گذاری لاک‌پشت‌ها به شهرهای دیگر رسید و مسافران و گردشگران برای دیدن تخم‌گذاری لاک‌پشت به این روستا سرازیر ‌شدند.

با تبدیل روستای شیب‌دراز به یکی از مکان‌های جذاب و دیدنی برای دوستداران طبیعت و فرهنگ‌های محلی، سمن‌ها از زنان روستا خواستند از پشت صحنه بیرون آیند و صنایع‌دستی و محصولات بومی را در معرض تماشا و فروش گردشگران بگذارند. آنها راهنمایی می‌شوند چه چیزهایی تهیه کنند که مسافران شهری خواهانش باشند. پس به آنها پیشنهاد ‌شد غذاهای محلی که عمدتا از ماهی تشکیل می‌شود برای مسافران تهیه کنند و خانه‌های روستا نیز به روی اقامت شب‌ماند گردشگران باز ‌شده است. این ابتکارعمل سازمان‌های مردم‌نهاد و موسسات بین‌المللی باعث شد تا لاک‌پشتی که در حال منقرض‌شدن بود، به منبعی دائمی برای کسب ‌درآمد جامعه محلی و برندسازی و حضور و مشارکت زنان در چرخه تولید و درآمد تبدیل شود.

یک نکته جالب و امیدوارکننده اینکه کتاب لونلی پلنت مخصوص ایران (Lonely Planet Iran) در بخش جزیره قشم تنها دو مکان مناسب و ارزان‌قیمت را برای بک‌پکرها (عاشقان سفرهای ارزان با کوله‌پشتی) معرفی می‌کند تا در آنجا غذا بخورند و اقامت کنند. به این ترتیب حالا دیگر شاهد آمدن انواع گردشگران هستیم که ابتدا تماس گرفته و جا رزرو می‌کنند و سپس به این جزیره و روستا می‌آیند و روزهای خاطره‌انگیز و بی‌نظیری را در سفر خود به ثبت می‌رسانند؛ سفری که قیمت‌های کاملا رقابتی با سایر مناطق گردشگرپذیر جهان داشته و قطعا مشتریان زیاد خود را خواهد داشت.

در همین خصوص به تجربیات خود و دوستانم در یکی از روستاهای خوزستان می پردازم. سال 1389 بود که برای تهیه کتاب گردشگری خوزستان به اتفاق آرش نورآقایی برای شناسایی مناطق گردشگری راهی شهرها و روستاهای خوزستان شدیم. در روستای بردیه سوسنگرد متوجه یک مضیف (اقامتگاهی که از نی ساخته می شود) شدیم. بازدید از آن مضیف و گفت وگو با خانواده برای ورود به گردشگری همان و حضور هزاران گردشگر خارجی و ایرانی به آن مضیف و هزینه کردن تا به امروز هم همان. یا در روستای ایستادگی منطقه عقیلی واقع در شهرستان گتوند خانه ای روستایی را با کمک مالک به مکانی برای گردشگری فعال کردم که بیش از یک سال گردشگران فراوان ایرانی و خارجی در آن اقامت کردند. یا در روستای پامنار دزفول در نتیجه همین کتاب گردشگری که در دست تهیه داشتیم با خانواده ای آشنا شدیم که زمینه لازم را برای ورود به گردشگری حرفه ای داشتند. در نهایت با پیشنهاد من فرزند آن خانواده که مثل خانواده اش فردی توانمندی بود به جشن راهنمایان گردشگری ایران معرفی شد و حتی به خاطر تلاش های فردی خود و خانواده مورد تشویق قرار گرفت و از آن پس تا به امروز گردشگران بیشماری در خانه آنها که مشرف به دریاچه سد دز است اقامت کرده و از صنایع دستی دست بافت خانواده خریداری می کنند. یا در نمونه ای دیگر تلاش برای فعال کردن خانه ای تاریخی و زیبا در شوشتر به نام خانه ذلقی (افضل) نمونه دیگر گردشگری اجتماع محور است. البته لازم می دانم به نمونه دیگری که فقط به میل و اراده خود شخص برمی گردد و باعث ایجاد فضایی برای گردشگری شده اشاره کنم و آن هم ایجاد محیطی مناسب برای گردشگران در نهالستان و مضیف آباد جزیره مینو خرمشهر است.

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۴ تیر۱۳۹۴ساعت 2:43 توسط مجتبی گهستونی از سایت سخنگو

یادداشت های بازدیدکنندگان



Copyright 2008, Khuzestanclub.org All rights Reserved